ဒိုင်လက်မြှောက်ထားတဲ့ ဖရီးကစ်ကို တိုက်ရိုက်ကန်သွင်းလို့ ရသလား

ဖရီးကစ်ရတာနဲ့ ဂိုးကိုတိုက်ရိုက်ကန်သွင်းနိုင်တယ်လို့ အမြဲယူဆလို့ မရပါဘူး။ ပြစ်မှုအမျိုးအစားအလိုက် တိုက်ရိုက်ဖရီးကစ်နဲ့ သွယ်ဝိုက်ဖရီးကစ်ဆိုပြီး ခွဲထားပါတယ်။ ပွဲကြည့်သူအတွက် အလွယ်ဆုံးစတင်စရာက ဘောလုံးကန်မယ့်သူကို မကြည့်ခင် ဒိုင်ရဲ့လက်အချက်ပြမှုကို အရင်ကြည့်ခြင်းပါ။

ဂိုးဝင်ရုံနဲ့ မပြီးတဲ့အကြောင်း

တိုက်ရိုက်ဖရီးကစ်ကနေ ပြိုင်ဘက်ဂိုးထဲ တခြားကစားသမားမထိဘဲ သွင်းနိုင်ပါတယ်။ သွယ်ဝိုက်ဖရီးကစ်မှာတော့ ဂိုးမဝင်ခင် နောက်ကစားသမားတစ်ယောက် ထိဖို့ လိုပါတယ်။ သွယ်ဝိုက်ဖရီးကစ်ကို တိုက်ရိုက်ကန်ပြီး ပြိုင်ဘက်ဂိုးထဲဝင်သွားရင် ဂိုးကန်ဘော ပေးပါတယ်။ ကန်ချက်လှတာနဲ့ ဂိုးရမယ်ဆိုတာ နှစ်ခုမတူကြောင်း ဒီနေရာမှာ ထင်ရှားပါတယ်။

ဒိုင်က သွယ်ဝိုက်ဖရီးကစ်ဖြစ်ကြောင်း လက်ကို ခေါင်းအထက်မြှောက်ပြီး ပြပါတယ်။ ဘောလုံးကန်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ထိတဲ့အထိ၊ ဘောလုံးအပြင်ထွက်တဲ့အထိ ဒါမှမဟုတ် တိုက်ရိုက်ဂိုးဝင်နိုင်ခြေ မရှိတော့တာ ရှင်းလင်းတဲ့အထိ အချက်ပြမှုကို ထိန်းထားပါတယ်။ ရုပ်သံက ကန်သူရဲ့မျက်နှာကိုသာ အနီးကပ်ပြနေရင် ဒီအချက်ပြမှုကို လွတ်သွားနိုင်တာကြောင့် ကျယ်တဲ့ကွက် ပြန်ပြချိန်ကိုပါ စောင့်ကြည့်ပါ။

ဘောလုံးစတဲ့အချိန်နဲ့ လူတံတိုင်း

ပုံမှန်အားဖြင့် ဘောလုံးကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး ကန်ရကာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းရွေ့သွားတာနဲ့ ကစားမှုစပါတယ်။ ကန်သူက တခြားလူမထိခင် ထပ်မကစားရပါဘူး။ ခံစစ်လူသုံးယောက်နဲ့အထက် ပါဝင်တဲ့ လူတံတိုင်းရှိရင် တိုက်စစ်ကစားသမားတွေက ဘောလုံးမစမချင်း အဲဒီလူတံတိုင်းနဲ့ အနည်းဆုံး တစ်မီတာ ခွာရပါတယ်။

လူတံတိုင်းက ဂိုးသမားရဲ့ အမြင်ကို ဘယ်လိုပြောင်းသလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်ရင် ဂိုးနောက်ကပြတဲ့ ကင်မရာကို စောင့်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။ ကန်သူရဲ့ အပြေးအလှမ်းတစ်ခုကိုကြည့်ပြီး ညာဘက်သွားမယ်၊ ဘယ်ဘက်သွားမယ်လို့ သေချာမပြောနိုင်ပါဘူး။ ကိုယ်မြင်တဲ့အချက်နဲ့ ကိုယ်ခန့်မှန်းတဲ့အချက်ကို ခွဲထားခြင်းက ပွဲသုံးသပ်မှုကို ပိုတိကျစေပါတယ်။

ဥပမာ ကစားသမားတစ်ယောက်က ဘောလုံးကို တိုတိုတို့ပေးပြီး နောက်တစ်ယောက်က ဂိုးကန်တဲ့ကွက်ကို စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ ပထမထိချက်မှာ ဘောလုံးရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရွေ့ခဲ့သလား၊ ဒုတိယလူက တခြားကစားသမား ဟုတ်သလားဆိုတာကို ကြည့်ရပါတယ်။ ပြန်စမှုတစ်ခုကို စနစ်တကျဖတ်ခြင်းက နာမည်ကျော်ကစားသမားရဲ့ ကန်ချက်အကြောင်းပြောတာထက် ပိုအခြေခံကျတဲ့ နားလည်မှုကို ပေးပါတယ်။

အမြန်ကန်တဲ့ဖရီးကစ်၊ ဂိုးဧရိယာအတွင်းက ဖရီးကစ်နဲ့ ပြိုင်ဘက်အကွာအဝေးမပြည့်သေးတဲ့ အခြေအနေတွေမှာ အသေးစိတ်ခြွင်းချက်တွေ ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် စည်းမျဉ်းတစ်ကြောင်းတည်းကို ဖြစ်ရပ်တိုင်းအတွက် မသုံးသင့်ပါဘူး။ ဒိုင်က ပွဲပြန်စဖို့ ဘယ်လိုညွှန်ကြားထားသလဲဆိုတာနဲ့ ဖြစ်ရပ်အစအဆုံးကို တွဲကြည့်မှ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပိုမှန်ကန်စွာ နားလည်နိုင်ပါတယ်။

တူညီတဲ့ ဂိုးနဲ့အကွာအဝေးကနေ ဖရီးကစ်နှစ်ကြိမ်ရတယ်လို့ စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ တစ်ကြိမ်က တိုက်ရိုက်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်က သွယ်ဝိုက်ဖြစ်ရင် ကန်မယ့်အစီအစဉ် တူဖို့မလိုပါဘူး။ ဒုတိယအမျိုးအစားမှာ နောက်တစ်ယောက်ရဲ့ ထိချက်ကို ဘယ်လိုထည့်မလဲဆိုတာက အခြေခံမေးခွန်း ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဖရီးကစ်အခွင့်အရေးနှစ်ခုကို အကွာအဝေးတူတယ်ဆိုတာတစ်ခုတည်းနဲ့ အရည်အသွေးတူတယ်လို့ မသတ်မှတ်သင့်ပါဘူး။

ဖရီးကစ်အကြောင်း သတင်းရေးမယ်ဆိုရင် ဘယ်နေရာကရသလဲ၊ တိုက်ရိုက်လား၊ သွယ်ဝိုက်လားနဲ့ ဘယ်သူနောက်ဆုံးကစားသလဲကို ခွဲရေးနိုင်ပါတယ်။ ဘောလုံးက လူတံတိုင်းကိုထိပြီး ဂိုးဝင်တာမျိုးမှာ ကန်သူရဲ့ ကန်ချက်နဲ့ နောက်ဆက်တွဲလမ်းကြောင်းပြောင်းမှုကို တစ်ခါတည်း ရှင်းပြထားပါ။ ရုပ်သံမမြင်ဘဲ ရမှတ်စာရင်းတစ်ခုတည်းကနေ ကန်ချက်အသေးစိတ်ကို မတီထွင်သင့်ပါဘူး။ မှတ်တမ်းသေချာတာနဲ့ ရှုမြင်သုံးသပ်ချက်ကို ခွဲပြောခြင်းက ရိုးရိုးဖရီးကစ်သတင်းကိုလည်း ယုံကြည်စိတ်ချရစေပါတယ်။ ကိုယ်ရေးထားတဲ့ဖရီးကစ်မှတ်ချက်မှာ ဒိုင်လက်အချက်ပြမှုကို ထည့်မှတ်ထားရင် ပြန်ဖတ်တဲ့အခါ အမျိုးအစားမရောတော့ပါဘူး။