ပင်နယ်တီကန်ချိန်မှာ ကန်သူတစ်ယောက်တည်းကို မကြည့်ပါနဲ့

ပင်နယ်တီကန်ချိန်မှာ ဘောလုံးနဲ့ဂိုးသမားကြားက အခိုက်အတန့်က အားလုံးရဲ့အာရုံကို ဆွဲယူတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မှန်ကန်တဲ့ ပင်နယ်တီတစ်ကြိမ်ဖြစ်ဖို့ ကန်သူ၊ ဂိုးသမားနဲ့ ဧရိယာအပြင်မှာ စောင့်နေသူတွေ အားလုံးက သက်ဆိုင်ရာနေရာကို လိုက်နာရပါတယ်။ ကာကွယ်နိုင်သလား၊ ဂိုးဝင်သလားဆိုတာနဲ့ ပြန်ကန်ရမလားဆိုတာက သီးခြားစစ်ဆေးရတဲ့ မေးခွန်းတွေပါ။

နေရာယူပုံကို အရင်ဖတ်ပါ

ပင်နယ်တီကန်သူကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတ်မှတ်ထားပြီး ဘောလုံးကို ပင်နယ်တီအမှတ်မှာ တည်ငြိမ်စွာထားရပါတယ်။ ကန်သူနဲ့ ဂိုးသမားမှအပ အခြားသူတွေက ပင်နယ်တီဧရိယာအပြင်၊ ပင်နယ်တီအမှတ်နောက်နဲ့ အမှတ်ကနေ အနည်းဆုံး ၉.၁၅ မီတာအကွာမှာ ရှိရပါတယ်။ နေရာတစ်ခုကိုပဲ လိုက်နာရတာ မဟုတ်ဘဲ ဒီသတ်မှတ်ချက်တွေကို အတူလိုက်နာရတာပါ။

ဘောလုံးကန်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ဂိုးသမားရဲ့ ခြေတစ်ဖက်အနည်းဆုံးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းက ဂိုးစည်းကို ထိနေခြင်း၊ ဂိုးစည်းနဲ့တန်းတူရှိခြင်း ဒါမှမဟုတ် စည်းနောက်မှာရှိခြင်း တစ်ခုခု ဖြစ်ရပါတယ်။ လေထဲကို ခုန်လိုက်လို့ ခြေကမြေမထိတာတစ်ခုတည်းနဲ့ စည်းမျဉ်းချိုးတယ်လို့ မဆုံးဖြတ်သင့်ပါဘူး။ အဓိကက ဘောလုံးကန်ချိန်မှာ ဂိုးစည်းနဲ့ ဘယ်လိုတည်နေသလဲဆိုတာပါ။

ကန်ပြီးနောက်လည်း ကြည့်စရာရှိတယ်

ကန်သူက ဘောလုံးကို ရှေ့ဘက်သို့ ကန်ရပြီး ဘောလုံးရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရွေ့တာနဲ့ ကစားမှုစပါတယ်။ နောက်ကစားသမားမထိခင် ကန်သူက ထပ်မကစားရပါဘူး။ ပုံမှန်ပွဲအတွင်းက ပင်နယ်တီမှာ ဂိုးသမားက ကာကွယ်လို့ ပြန်ထွက်လာတဲ့ဘောနဲ့ ဂိုးတိုင်ကိုပဲ ထိပြီးပြန်လာတဲ့ဘောဟာ ဒီအချက်အရ မတူနိုင်ပါဘူး။

ပင်နယ်တီဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဆွေးနွေးတဲ့အခါ ကန်ချက်မတိုင်မီနဲ့ ကန်ချက်ပြီးနောက်ကို ခွဲပြောကြည့်ပါ။ ဘယ်သူစောဝင်သလဲဆိုတာတစ်ခုတည်းထက် နောက်ဆက်တွဲကစားမှုကို အဲဒီလူက ထိခိုက်စေခဲ့သလားဆိုတာပါ အရေးပါနိုင်ပါတယ်။ ကင်မရာတစ်ကွက်မှာ မမြင်ရတဲ့ အသေးစိတ်ကို ခန့်မှန်းပြီး လူတစ်ယောက်ကို အပြစ်တင်ခြင်းက ဆွေးနွေးမှုကို ပိုမရှင်းလင်းစေပါဘူး။

လက်ရှိစည်းမျဉ်းမှာ ကန်သူချော်ပြီး ဘောလုံးက ခြေနှစ်ဖက်ကို မတော်တဆ ဆက်တိုက်ထိမိတဲ့ အခြေအနေအတွက် သီးခြားကိုင်တွယ်ပုံ ရှိပါတယ်။ မတော်တဆနှစ်ချက်ထိမှုနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ထပ်ကစားမှုကို မရောသင့်ပါဘူး။ ဂိုးဝင်သလား၊ မဝင်ဘူးလားနဲ့ ပွဲအတွင်းပင်နယ်တီလား၊ ပင်နယ်တီအဆုံးအဖြတ်လားဆိုတဲ့ အခြေအနေအလိုက် သတ်မှတ်ချက်ကို စစ်ရပါတယ်။

ပရိသတ်အနေနဲ့ မှတ်သားဖို့ အသုံးဝင်တာက အမှတ်ပေါ်ကဘောလုံး၊ ဒိုင်ရဲ့အချက်ပြမှု၊ ကန်ချိန်ကဂိုးသမားခြေနဲ့ ပြန်ထွက်ဘောကို ကစားသူတို့ပါ။ ဒီအချက်တွေကို အစဉ်လိုက်ကြည့်ရင် ပင်နယ်တီကို ကံကောင်းခြင်းနဲ့ ကံဆိုးခြင်းသက်သက်ထက် ပိုနားလည်လာပါလိမ့်မယ်။ အငြင်းပွားစရာရှိရင်လည်း ဘယ်အခိုက်အတန့်ကို ဆွေးနွေးနေသလဲဆိုတာ တိတိကျကျ ဖော်ပြနိုင်ပါလိမ့်မယ်။

ပင်နယ်တီကန်သူရဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကိုကြည့်ပြီး သူစိတ်ပူနေတယ်၊ သူလုံးဝမကြောက်ဘူးလို့ ချက်ချင်းစိတ်ဖတ်မပြောသင့်ပါဘူး။ တူညီတဲ့လှုပ်ရှားမှုကို လူနှစ်ယောက်က မတူညီတဲ့အကြောင်းနဲ့ လုပ်နိုင်ပါတယ်။ လေ့လာသုံးသပ်ချင်ရင် ပြေးလာတဲ့အရှိန်၊ ရပ်ထားတဲ့ခြေနေရာနဲ့ ဘောလုံးသွားတဲ့လမ်းကြောင်းလို မြင်ရတဲ့အချက်တွေကိုပဲ အရင်ဖော်ပြပါ။ အားကစားသမားတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို သူကိုယ်တိုင်ပြောထားတဲ့ အချက်အလက်မရှိဘဲ သေချာသိသလို မရေးခြင်းက ပိုမျှတပါတယ်။

ကာကွယ်ချက်တစ်ခုကို ပြန်ကြည့်တဲ့အခါ ဂိုးသမားက ဘယ်အချိန်ရွေ့တယ်၊ ဘောလုံးကို ဘယ်နေရာမှာထိတယ်နဲ့ ပြန်ထွက်ဘောက ဘယ်ကိုသွားတယ်ဆိုတာ သီးခြားမှတ်နိုင်ပါတယ်။ ဘောလုံးဂိုးမဝင်တာတစ်ခုတည်းက ကာကွယ်မှုဖြစ်ကြောင်း မဆိုလိုဘဲ ကန်သူလွဲကန်တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကစားသမားနှစ်ယောက်ရဲ့ အားထုတ်မှုကို တိတိကျကျဖော်ပြဖို့ ရမှတ်အပြောင်းအလဲထက် ဖြစ်ရပ်အသေးစိတ်ကို အလေးထားကြည့်ရပါတယ်။ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်လည်း ဂိုးသမားရဲ့ တကယ့်ဘောလုံးထိချက်ကို မြင်ထားမှ တိတိကျကျဖော်ပြနိုင်မှာပါ။