ထောင့်ကန်ဘောကို ဂိုးဝင်မဝင်ထက် ပိုနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်ရအောင်

ဘောလုံးမကန်မီကတည်းက စတင်ပါ

ထောင့်ကန်ဘောနှင့် အလွတ်တည်ကန်ဘောများ၏ စိတ်ဝင်စားဖွယ်အပိုင်းသည် ဘောလုံးကို မကန်မီကတည်းက ရှိနေသည်။ တိုက်စစ်သမားများ ဘယ်နေရာ၌ စုနေသလဲ၊ ဘယ်သူက ဂိုးသမားနားတွင် ရှိသလဲ၊ ဘယ်သူက ဧရိယာအပြင်၌ စောင့်နေသလဲဆိုသည်ကို ကြည့်ပါ။ ဂိုးဝင်သည့်အဆုံးသတ်အခိုက်ကိုသာ ကြည့်လျှင် ထိုအခွင့်အရေးကို ဖန်တီးသောနေရာယူမှုများကို လွတ်သွားနိုင်သည်။

ခံစစ်ဘက်တွင် နေရာအလိုက်ကာကွယ်သူ၊ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို လိုက်မှတ်သူနှင့် အဆိုပါစနစ်နှစ်မျိုး ပေါင်းစပ်သုံးသူများကို တွေ့ရနိုင်သည်။ FIFA Training Centre ၏ ရှင်းလင်းချက်များကလည်း ဤကွဲပြားသောဖွဲ့စည်းမှုများကို လေ့လာထားသည်။ စနစ်အမည်တစ်ခုကိုသာ သိခြင်းထက် ထိုပွဲ၌ မည်သည့်တာဝန်ကို ဘယ်သူဆောင်ရွက်သလဲဆိုသည်ကို ကြည့်ခြင်းက ပိုအသုံးဝင်သည်။

ပထမထိချက်ဆီသို့ သွားသောလမ်း

တိုက်စစ်သမားများသည် ဘောလုံးကျမည့်နေရာသို့ တစ်ချိန်တည်းတန်းပြေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ အချိန်ကွာ၍ ပြေးနိုင်သည်။ တစ်ဦးက အနီးတိုင်ဘက်သို့ ဆွဲခေါ်ပြီး နောက်တစ်ဦးအတွက် နောက်တိုင်နေရာ ဖွင့်ပေးနိုင်သည်။ ဂိုးသွင်းသူ၏ခေါင်းတိုက်ချက် မတိုင်မီ ပြေးလမ်းကြောင်းနှင့် ပြိုင်ဘက်၏တုံ့ပြန်ပုံကို ပြန်ကြည့်ခြင်းက အစီအစဉ်၏ အကြောင်းရင်းကို ပိုသိစေသည်။

ပိတ်ကာသည့်လှုပ်ရှားမှုများကို နည်းစနစ်ဟု ချီးကျူးမီ စည်းမျဉ်းနှင့်ညီမညီကိုလည်း ခွဲကြည့်ရမည်။ တရားဝင်နေရာယူခြင်းနှင့် ပြိုင်ဘက်ကို အပြစ်ဖြစ်စွာ တားဆီးခြင်းသည် တူညီခြင်းမရှိပါ။ ကွင်းလယ်ဒိုင်၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မှတ်တမ်းအဖြစ် ဖော်ပြနိုင်သော်လည်း မရှင်းလင်းသောဗီဒီယိုတစ်ခုမှ အပြစ်ကျူးလွန်မှုကို သေချာသည်ဟု မဆုံးဖြတ်သင့်ပါ။

ပထမကာကွယ်မှုနောက်က ဒုတိယအဆင့်

ခံစစ်က ပထမဘောလုံးကို ရှင်းထုတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သတ်မှတ်ကန်ချက်၏ အန္တရာယ် အဆုံးသတ်သွားပြီဟု မယူဆပါနှင့်။ ဧရိယာအပြင်၌ စောင့်နေသူက ပြန်ရပြီး ဒုတိယဖြတ်တင်မှု သို့မဟုတ် ကန်ချက်ကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ ဘယ်အသင်းက နောက်ကျဘောလုံးကို အဆင်သင့်ယူနိုင်သလဲဆိုသည်က ဂိုးမဝင်သော ထောင့်ကန်ဘောတစ်ကြိမ်ကိုတောင် နည်းစနစ်အရ စိတ်ဝင်စားစေသည်။

တိုက်စစ်ဘက်က လူများစွာတင်ထားလျှင် ဘောလုံးဆုံးရှုံးချိန်တွင် နောက်ကျန်ကာကွယ်မှုကို စစ်ပါ။ ဘယ်သူက ပြိုင်ဘက်၏ ပထမပေးပို့မှုကို ပိတ်မလဲ၊ ဘယ်သူက အမြန်ပြေးသူကို စောင့်မလဲဆိုသည်က သတ်မှတ်ကန်ချက်အစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။ ထောင့်ကန်ဘောမှ ဂိုးရမရအပြင် တန်ပြန်တိုက်စစ်မခံရအောင် ပြင်ဆင်ထားပုံကိုလည်း ဆွေးနွေးနိုင်ပါသည်။

တစ်ကြိမ်အောင်မြင်မှုမှ စနစ်တစ်ခုလုံးကို မဆုံးဖြတ်ပါနှင့်

ကောင်းမွန်စွာစီစဉ်ထားသည့်ကန်ချက်သည် အဆုံးသတ်မကောင်း၍ ဂိုးမဝင်နိုင်သလို ပုံမှန်မဟုတ်သော ပြန်လျှံဘောမှ ဂိုးရနိုင်သည်။ ရလဒ်နှင့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ခွဲကြည့်ရန် အကြိမ်အနည်းငယ်ကို စုစည်းကြည့်ပါ။ အနီးတိုင်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဦးတည်သလား၊ တိုတိုပေးခြင်းဖြင့် ကာကွယ်သူကို ဆွဲထုတ်သလားဆိုသည်ကို သတိထားနိုင်သည်။

သုံးသပ်ချက်ရေးရာတွင် စတင်ဖွဲ့စည်းပုံ၊ ဘောလုံးပို့ရာနေရာ၊ ပထမထိချက်နှင့် နောက်ဆက်တွဲကို အစဉ်လိုက်ရှင်းပါ။ အမည်ကြီးကစားသမားတစ်ဦး၏အဆုံးသတ်ကိုသာ ချီးကျူးခြင်းထက် နေရာဖွင့်ပေးသူနှင့် နောက်ကျဘောလုံးယူသူကို ထည့်ပြောပါ။ ဤနည်းက သတ်မှတ်ကန်ချက်တစ်ကြိမ်ကို အသင်းလိုက်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအဖြစ် မြင်နိုင်စေပါသည်။

လက်တွေ့လေ့လာရာတွင် အသုံးချရန်

နောက်တစ်ပွဲကြည့်သည့်အခါ ထောင့်ကန်ဘောတိုင်းတွင် ကန်သူနှင့် ဂိုးသွင်းရန်ကြိုးစားသူအပြင် ဧရိယာအပြင်၌ စောင့်သူတစ်ဦးကို အာရုံစိုက်ကြည့်ပါ။ သူ၏အလုပ်က ကန်ချက်တိုက်ရိုက်မဖြစ်သော်လည်း ဘောလုံးပြန်ရရန် သို့မဟုတ် တန်ပြန်တိုက်စစ်ကို တားရန် အရေးပါနိုင်သည်။ တူညီသောအစီအစဉ်ကို နောက်တစ်ကြိမ်တွေ့ရလျှင် ပြိုင်ဘက်က ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ပြောင်းလဲသလဲဟု ဆက်ကြည့်နိုင်သည်။ ထိုသို့ပြန်လည်ချိန်ညှိမှုကို လေ့လာခြင်းက သတ်မှတ်ကန်ချက်များ၏ နည်းစနစ်ပြိုင်ဆိုင်မှုကို ပိုစိတ်ဝင်စားစေပါသည်။