နောက်တန်းသုံးယောက်စနစ်တွင် လွတ်နေသော နောက်ခံလူ၏ တန်ဖိုး

နောက်တန်းသုံးယောက် ဖြစ်လာနိုင်သော နည်းလမ်းများ

အသင်းတစ်သင်းက ဗဟိုနောက်ခံလူသုံးယောက်ကို ပွဲထွက်ထားခြင်းနှင့် ဘောလုံးရှိချိန် နောက်တန်းသုံးယောက်ဖြစ်အောင် ပြောင်းခြင်းသည် မတူပါ။ နောက်တန်းလေးယောက်ဖြင့် စတင်ထားသောအသင်းလည်း ကွင်းလယ်အထိုင်ကို နောက်ဆင်းစေ၍ သုံးယောက်တန်း ဖန်တီးနိုင်သည်။ တောင်ပံနောက်ခံလူတစ်ယောက် နိမ့်နိမ့်နေပြီး ကျန်တစ်ယောက် တက်သွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ပွဲထွက်စာရင်းနှင့် ဘောလုံးတည်ဆောက်ချိန်ပုံစံကို ခွဲကြည့်ရန် လိုအပ်သည်။

ပြိုင်ဘက်တိုက်စစ်မှူးနှစ်ယောက်က လာဖိချိန် နောက်တန်းသုံးယောက်ရှိပါက တစ်ယောက်လွတ်နိုင်သည်။ သို့သော် ထိုလွတ်နေသူက ရှေ့သို့ မောင်းတက်ခြင်း သို့မဟုတ် လိုင်းကျော်ပေးပို့ခြင်း မပြုနိုင်လျှင် လူပိုအခြေအနေ၏ အကျိုးကျေးဇူး မထင်ရှားပါ။ ဘောလုံးကို သုံးယောက်အချင်းချင်းသာ လှည့်နေခြင်းသည် အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်စစ်ဖြစ်လာသည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ရှေ့ကစားသမားများ၏ နေရာဖွင့်ပေးမှုနှင့် တွဲဖက်ရန် လိုသည်။

တောင်ပံနှင့် ဘေးဗဟိုနောက်ခံလူ

ဝင်းဘက်ဟု ခေါ်သော တောင်ပံတစ်လျှောက် အတက်အဆင်းကစားသူက အသင်း၏ အကျယ်ကို ပေးနိုင်သည်။ သူရှေ့တက်ချိန်တွင် ဘေးဘက်ဗဟိုနောက်ခံလူက နောက်ကျန်နေသောလမ်းကြောင်းကို ကာကွယ်ရနိုင်သည်။ ထိုနောက်ခံလူသည် ဗဟိုတွင် ဘောလုံးရှင်းထုတ်နိုင်ရုံသာမက ကျယ်ပြန့်သည့်နေရာတွင် တစ်ဦးချင်း ရင်ဆိုင်နိုင်ရန်လည်း လိုအပ်သည်။ တာဝန်၏ သဘောသဘာဝကို မကြည့်ဘဲ နောက်ခံလူအရေအတွက်သာ တိုးလိုက်၍ မပြီးပါ။

ဘောလုံးက ညာဘက်တွင်ရှိချိန် ညာဘေးဗဟိုနောက်ခံလူက ရှေ့တက်ဆွဲထုတ်ပြီး ဝင်းဘက်နှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်သည်။ ထိုအခါ ဗဟိုနောက်ခံလူနှင့် ဘယ်ဘက်နောက်ခံလူက အတွင်းဘက်သို့ ကျစ်လျစ်စွာရွှေ့ရသည်။ ကွင်းလယ်ကလည်း ပြန်တိုက်စစ်လမ်းကြောင်းကို စောင့်ကြည့်ရသည်။ တစ်ယောက်ရှေ့တက်ခြင်းသည် အခြားသူများ၏ နေရာပြောင်းမှုနှင့် တွဲနေမှသာ ထိန်းချုပ်ထားသော စွန့်စားမှုဖြစ်လာသည်။

ခံစစ်လုံခြုံမှုကို မည်သို့အကဲဖြတ်မလဲ

ဝင်းဘက်နှစ်ယောက် ဆင်းလာပါက နောက်တန်းငါးယောက်ပုံစံ ဖြစ်နိုင်သည်။ ယင်းက ဂိုးဧရိယာအကျယ်ကို ကာကွယ်ရာတွင် အထောက်အကူပြုသော်လည်း အလွန်နိမ့်သွားလျှင် ကွင်းလယ်နှင့် ရှေ့တန်းကြား ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်နိုင်သည်။ ရှင်းထုတ်လိုက်သောဘောလုံးကို ပြန်လက်ခံမည့်သူမရှိပါက တိုက်စစ်ကို ဆက်တိုက်ခံရတတ်သည်။ ခံစစ်လူများခြင်းနှင့် အသင်းတစ်သင်းလုံး စနစ်တကျကာကွယ်နိုင်ခြင်းကို မရောထွေးသင့်ပါ။

ပွဲကြည့်သူအတွက် အသုံးဝင်သောမေးခွန်းမှာ လွတ်နေသည့် နောက်ခံလူကို ဘောလုံးရောက်စေနိုင်သလား၊ ဝင်းဘက်နောက်က နေရာကို မည်သူကာကွယ်သလဲနှင့် ဘောလုံးပြန်ရလျှင် ရှေ့ထွက်ပေါက်ရှိသလားတို့ ဖြစ်သည်။ တိုက်စစ်စတင်ရာ၌ အသာရသည့်ပုံစံသည် ခံစစ်ပြန်ဆင်းချိန်တွင် အလိုအလျောက် အသာရမည်မဟုတ်ပါ။ အသင်း၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပြိုင်ဘက်၏ လူလိုက်ပုံပေါ်မူတည်၍ နေရာအကျယ်ကို အမြဲညှိယူရသည်။

ပွဲကြည့်ရာတွင် ထပ်မံလေ့လာနိုင်သောအချက်များ

ပြိုင်ဘက်က ရှေ့တန်းသုံးယောက်ဖြင့် နောက်ခံလူသုံးယောက်ကို တစ်ဦးချင်းဖိလာလျှင် မူလက လူပိုရှိမည်ဟု ယူဆထားသောအားသာချက် ပျောက်သွားနိုင်သည်။ ထိုအခါ ဂိုးသမားကို ပြန်သုံးခြင်း၊ ကွင်းလယ်က နောက်ဆင်းကူခြင်း သို့မဟုတ် ဝင်းဘက်ထံ တိုက်ရိုက်ပေးခြင်းတို့ကို ရွေးနိုင်သည်။ ဖြေရှင်းနည်းသည် ပြိုင်ဘက်၏ ဖိအားဦးတည်ရာပေါ် မူတည်သည်။ စနစ်၏အမည်ကိုသာ ပြောင်းလိုက်ခြင်းထက် ဘောလုံးရှိသူအတွက် ပေးစရာအသစ် ဖန်တီးနိုင်ခြင်းက ပိုလက်တွေ့ကျသည်။

ဝင်းဘက်အနီးတွင် ပြိုင်ဘက်နှစ်ယောက် ရောက်လာချိန်ကိုလည်း လေ့လာနိုင်သည်။ ဘေးဗဟိုနောက်ခံလူက အပြင်ထွက်ကူလျှင် သူထားခဲ့သောဗဟိုနေရာကို အလယ်နောက်ခံလူက ရွှေ့ကာနိုင်သလားကို ကြည့်ပါ။ ကွင်းလယ်က အချိန်မီနောက်ပြန်ကူပါက ဝင်းဘက်ကို တစ်ယောက်တည်းမထားဘဲ အကူအညီပေးနိုင်သည်။ ထိုကာကွယ်မှုကြောင့် အဝေးဘက်တွင် လူလွတ်သွားနိုင်သဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ ကွင်းတစ်ဖက်ပြောင်းပေးမှုကိုလည်း ကြိုတင်တွက်ချက်ရန် လိုသည်။