တောင်ပံတွင် လူပိုဖန်တီးပြီး အဝေးဘက်ကို ဖွင့်ကစားခြင်း

တောင်ပံကစားသမားတစ်ယောက်တည်းကို မထားခြင်း

တောင်ပံတွင် လူပိုဖန်တီးခြင်းသည် ဘောလုံးရှိသူကို ကျော်ဖြတ်ရန်လမ်းနှင့် ပေးပို့ရန်လမ်း တစ်ခုထက်ပိုပေးလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်။ တောင်ပံတိုက်စစ်မှူး၊ တောင်ပံနောက်ခံလူနှင့် အနီးဘက်ကွင်းလယ်ကစားသမားတို့ ပူးပေါင်းပါက နောက်ခံလူတစ်ယောက်၏ အာရုံကို ခွဲနိုင်သည်။ သို့သော် လူသုံးယောက် အနီးကပ်ရပ်နေခြင်းကိုသာ လူပို၏အောင်မြင်မှုဟု မသတ်မှတ်နိုင်ပါ။ တစ်ယောက်စီ၏ နေရာက မတူသောရွေးချယ်စရာ ဖန်တီးပေးရသည်။

တစ်ယောက်က အပြင်ဘက်အကျယ်ကို ပေးပြီး တစ်ယောက်က အတွင်းလမ်းကြောင်း၊ ကျန်တစ်ယောက်က နောက်ပြန်ပေးရန် အကူအညီဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုထောင့်များက ဘောလုံးရှိသူကို ခံစစ်ဖိအားမှ လွတ်ထွက်ရန် အခွင့်ပေးသည်။ သုံးယောက်လုံး ဘေးစည်းတစ်လျှောက် တန်းတူနေပါက ပြိုင်ဘက်သည် အတွင်းပေးလမ်းကို ပိတ်ပြီး ဘေးစည်းနှင့်ညှပ်နိုင်သည်။ နေရာအကျယ်ကို ဘေးတိုက်သာမက ရှေ့နောက်အနက်ဖြင့်ပါ ဖန်တီးရန် လိုသည်။

အနီးကပ်ချိတ်ဆက်မှုမှ ထိုးဖောက်ခြင်း

ဘောလုံးကို တောင်ပံထံပေးပြီး တောင်ပံနောက်ခံလူက အပြင်ဘက်မှ ပြေးကျော်သွားသည့်အခါ ပြိုင်ဘက်နောက်ခံလူက ရွေးချယ်ရသည်။ ပြေးသူနောက်လိုက်လျှင် ဘောလုံးရှိသူ အတွင်းသို့ဝင်ရန် နေရာရနိုင်သည်။ ဘောလုံးရှိသူကို ဆက်ပိတ်လျှင် ပြေးသူထံ ပေးနိုင်သည်။ အနီးဘက်ကွင်းလယ်က ထိုနှစ်ယောက်အကြား ပြန်ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်သောနေရာတွင် ရှိပါက ရွေးချယ်စရာပိုများလာသည်။

လူပိုကို ကာကွယ်ရန် ပြိုင်ဘက်ကွင်းလယ်က ဘေးဘက်သို့ လိုက်လာနိုင်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အတင်းရှေ့ပေးခြင်းထက် ဘောလုံးကို နောက်ပြန်ထုတ်၍ အဝေးဘက်သို့ ပြောင်းပေးခြင်းက ပိုကောင်းသောအခွင့်အရေး ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ဘောလုံးနှင့်ဝေးနေသော တောင်ပံကစားသမားသည် အလွန်စောစွာ အတွင်းဝင်မလာဘဲ အကျယ်ထိန်းထားရန် လိုနိုင်သည်။ အနီးဘက်တွင် လူစုခြင်း၏ အဆုံးသတ်အကျိုးကို အဝေးဘက်က ခံစားရနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဘေးစည်းနားက အန္တရာယ်နှင့် နောက်ကာ

ဘေးစည်းနားတွင် ပေးပို့လမ်းကန့်သတ်ထားသဖြင့် အနီးကပ်ချိတ်ဆက်မှုမကောင်းပါက လူများသော်လည်း ပိတ်မိနိုင်သည်။ ဘောလုံးရှိသူကို ရှေ့တစ်လမ်းတည်းသာ ရွေးခွင့်ပေးထားခြင်းသည် ပြိုင်ဘက်ဖိအားအတွက် အချက်ပြဖြစ်လာတတ်သည်။ နောက်ပြန်ပေးရန် တစ်ယောက်နှင့် အတွင်းထွက်ရန် တစ်ယောက်ရှိခြင်းက အန္တရာယ်ကို လျှော့ချနိုင်သည်။ ပေးပို့သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ပေးပြီးနောက် ရပ်မနေဘဲ နောက်ထပ်အကူအညီပေးရသည်။

ဘောလုံးဆုံးရှုံးသွားချိန် တောင်ပံနောက်ခံလူသည် ရှေ့တွင်ရှိနေတတ်သောကြောင့် အနီးဘက်ဗဟိုနောက်ခံလူနှင့် ကွင်းလယ်အထိုင်က နောက်လွတ်နေရာကို ကာကွယ်ရသည်။ ပွဲကြည့်ရာတွင် တောင်ပံပေါင်းစပ်မှု၏ အောင်မြင်သောဖြတ်တင်ဘောကိုသာ မကြည့်ဘဲ ပိတ်မိချိန် ပြန်ထွက်နိုင်သလားနှင့် ဆုံးရှုံးချိန် နောက်ကာရှိသလားကိုပါ ကြည့်ပါ။ တောင်ပံလူပိုသည် ထိုးဖောက်မှုဖန်တီးနိုင်သော်လည်း အသင်းတစ်သင်းလုံး၏ နေရာညှိမှုလိုအပ်သော နည်းစနစ်ဖြစ်သည်။

ပွဲကြည့်ရာတွင် ထပ်မံလေ့လာနိုင်သောအချက်များ

တောင်ပံလူပိုသည် အမြဲရှေ့တက်ပြေးခြင်းဖြင့်သာ မဖြစ်လာပါ။ အထောင်တိုက်စစ်မှူးက ဘေးဘက်သို့ ခဏရွှေ့ပြီး ပေးပို့ရန် ပစ်မှတ်ဖြစ်ပေးခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုအခါ ပြိုင်ဘက်ဗဟိုနောက်ခံလူက လိုက်လာပါက ဂိုးရှေ့တွင် နေရာပွင့်နိုင်ပြီး မလိုက်လျှင် တောင်ပံပေါင်းစပ်မှု၌ အပိုလူရမည်။ သို့သော် အထောင်တိုက်စစ်မှူး၏ မူလဂိုးရှေ့နေရာကို အသင်းဖော်တစ်ယောက်က ဖြည့်ပေးရန် လိုသည်။ လူပို၏နောက်ကွယ်တွင် နေရာဖလှယ်မှုရှိကြောင်း သတိထားသင့်သည်။

ဘောလုံးကို အဝေးတောင်ပံသို့ ပြောင်းပေးရန်လည်း တစ်ချက်တည်း ရှည်ပေးရန် မဖြစ်မနေလိုအပ်သည်မဟုတ်ပါ။ အလယ်က ချိတ်ဆက်သူမှတစ်ဆင့် နှစ်ချက်ဖြင့် ပြောင်းခြင်းက ပိုတိကျနိုင်သော်လည်း ပြိုင်ဘက်ပြန်ရွှေ့ရန် အချိန်ပေးနိုင်သည်။ တိုက်ရိုက်ရှည်ပေးခြင်းက မြန်နိုင်သော်လည်း ဘောလုံးအမြင့်နှင့် အလေးချိန်ကြောင့် လက်ခံသူ အရှိန်လျော့သွားနိုင်သည်။ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုစီတွင် အကျိုးနှင့် အကန့်အသတ်ရှိပြီး လက်ခံပြီးနောက် တောင်ပံကစားသမား၏ ရှေ့ကစားနိုင်မှုကိုပါ ကြည့်ရသည်။