ခံစစ်ကွင်းလယ်၏ မမြင်သာသောအလုပ်—ဘောလုံးမလုရဘဲ လမ်းပိတ်ပေးခြင်း

လုယူမှုမရှိသော်လည်း အလုပ်လုပ်နေခြင်း

ခံစစ်ကွင်းလယ်ကစားသမားကို အကဲဖြတ်ရာတွင် ဘောလုံးလုယူသည့်အကြိမ်၊ ဖျက်ထုတ်သည့်အကြိမ်တို့ကို ဦးစွာကြည့်တတ်သည်။ သို့သော် သူ၏ အရေးကြီးသောအလုပ်တစ်ခုမှာ ပြိုင်ဘက်ရှေ့တန်းထံ ဘောလုံးပေးမည့်လမ်းကို အစကတည်းက ပိတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့် ပြိုင်ဘက်က ထိုလမ်းကို မရွေးတော့လျှင် စာရင်းထဲ၌ လုယူမှုအဖြစ် မပေါ်နိုင်ပါ။ ဘောလုံးမထိရဘဲ အသင်းကို အန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

နောက်တန်းရှေ့တွင် ကာရံပေးသည့်အလုပ်ကို defensive screen ဟု ရှင်းပြနိုင်သည်။ ကစားသမားသည် ဘောလုံးနှင့် ရှေ့တန်းလက်ခံသူကြား ပေးပို့လမ်းပေါ် ရှိရန်ကြိုးစားပြီး ပြိုင်ဘက်ကို ဘေးသို့ပို့နိုင်သည်။ သို့သော် တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဘောလုံးရွေ့သည့်အတိုင်း အနည်းငယ်ရှေ့နောက်၊ ဘေးတိုက် ပြောင်းရပြီး ကိုယ့်နောက်ကျောဘက်က လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း ဆက်တိုက်ကြည့်ရသည်။

ဘောလုံးထံ ထွက်မလား၊ လမ်းကို ဆက်ပိတ်မလား

ပြိုင်ဘက်က ဘောလုံးနှင့်ရှေ့တက်လာချိန် ခံစစ်ကွင်းလယ်က ထွက်ဖိရန် လိုလာနိုင်သည်။ ထိုအခါ သူ့နောက်က ဗဟိုနေရာကို အခြားကွင်းလယ်ကစားသမား သို့မဟုတ် နောက်ခံလူက ထိန်းပေးရသည်။ အစားထိုးကာကွယ်သူမရှိဘဲ ဘောလုံးထံ အလွန်ဝေးစွာထွက်သွားပါက တစ်ချက်ပေးပို့မှုဖြင့် နောက်တန်းကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်စေနိုင်သည်။ စိတ်အားထက်သန်စွာ တက်လုခြင်းတိုင်းသည် ကောင်းသောခံစစ်ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်ပါ။

ဥပမာ ပြိုင်ဘက်နံပါတ် ၁၀ က နောက်တန်းရှေ့တွင် နေရာယူထားပြီး ဘောလုံးကိုင်သူက ရှေ့တက်လာသည်ဟု စဉ်းစားပါ။ ခံစစ်ကွင်းလယ်က နံပါတ် ၁၀ ထံပေးမည့်လမ်းကို ပိတ်ရင်း ဘောလုံးရှိသူကို နှေးကွေးစေနိုင်သည်။ ထိုအချိန် အခြားအသင်းဖော်က ဘေးမှဖိအားပေးလာလျှင် တိုက်ရိုက်လုယူရန် ပိုကောင်းသောအချိန် ဖြစ်လာမည်။ တစ်ဦးတည်း အားလုံးလုပ်ခြင်းထက် အလုပ်ခွဲဝေခြင်းက အန္တရာယ်လျှော့နိုင်သည်။

ဘောလုံးပြန်ရချိန် ပထမချိတ်ဆက်သူ

ခံစစ်ကွင်းလယ်သည် ဘောလုံးပြန်ရပြီးနောက် တိုက်စစ်စတင်သူလည်း ဖြစ်တတ်သည်။ လုယူလိုက်သောဘောလုံးကို အလျင်လို၍ ရှေ့သို့ပေးရာမှ ပြန်ဆုံးရှုံးလျှင် အသင်းသည် ပြန်စုဖွဲ့ရန် အချိန်မရနိုင်ပါ။ ရှေ့လမ်းပွင့်လျှင် တိုးပေးပြီး ပိတ်နေလျှင် လွတ်နေသောအသင်းဖော်ထံ ချိတ်ဆက်ပေးခြင်းက အသုံးဝင်သည်။ ခံစစ်ကောင်းခြင်းနှင့် ဘောလုံးသုံးစွဲမှုကောင်းခြင်းသည် ဤနေရာတွင် အပြန်အလှန်ဆက်စပ်နေသည်။

ပွဲကြည့်ရာတွင် ပြိုင်ဘက်က ရှေ့တန်းထံ ဘယ်နှကြိမ်ပေးနိုင်သလဲ၊ လက်ခံချိန် မျက်နှာလှည့်နိုင်သလားနှင့် နောက်ခံလူများ မကြာခဏ လိုင်းပြင်ထွက်လုနေရသလားဆိုသည်တို့ကို ကြည့်ပါ။ ခံစစ်ကွင်းလယ်က ထိုအန္တရာယ်များကို လျှော့ချပေးနိုင်ပါက လုယူမှုစာရင်း နည်းနေသော်လည်း ထိရောက်စွာကစားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အသင်းဖော်များ၏ တာဝန်နှင့်အတူကြည့်မှသာ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မျှတစွာ သုံးသပ်နိုင်မည်။

ပွဲကြည့်ရာတွင် ထပ်မံလေ့လာနိုင်သောအချက်များ

ခံစစ်ကွင်းလယ်အတွက် ဘောလုံးနှင့်ဝေးချိန် ပတ်ဝန်းကျင်ကြည့်ခြင်းသည်လည်း အဓိကကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်တိုက်စစ်မှူးက နောက်ဆင်းလာခြင်း၊ ကွင်းလယ်က နောက်ကျောမှပြေးဝင်ခြင်းတို့ကို မသိပါက ပေးလမ်းပိတ်ထားသည်ဟု ထင်သော်လည်း နေရာအသစ်ပွင့်သွားနိုင်သည်။ ခေါင်းလှည့်ကြည့်ပြီး အနည်းငယ်နေရာရွှေ့ခြင်းက ကြီးမားသောဖျက်ထုတ်မှုထက် စောစီးစွာ အန္တရာယ်တားနိုင်သည်။ ဤအသေးစားလှုပ်ရှားမှုများကို တီဗီကင်မရာက အမြဲမပြသနိုင်သဖြင့် မြင်ရသောစာရင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် အပြည့်အဝမဆုံးဖြတ်သင့်ပါ။

ခံစစ်ကွင်းလယ်နှစ်ယောက်ရှိသောအသင်းတွင် တစ်ယောက် ဘောလုံးထံထွက်ချိန် ကျန်တစ်ယောက်က အတွင်းကာပေးနိုင်သည်။ တစ်ယောက်တည်းအထိုင်ထားသောအသင်းတွင် အနီးဘက်ကွင်းလယ်နှင့် နောက်ခံလူတို့၏ ပံ့ပိုးမှု ပိုလိုလာမည်။ ထို့ကြောင့် မတူသောစနစ်နှစ်ခုမှ ကစားသမားများကို လုယူမှုအရေအတွက်တူညီသောစံဖြင့် တိုက်ရိုက်နှိုင်းယှဉ်ရန် မသင့်တော်ပါ။ သူ့ကိုပေးထားသောတာဝန်နှင့် အနီးပတ်ဝန်းကျင်အကူအညီကို သိမှသာ အခန်းကဏ္ဍအတွင်း ဘယ်လောက်ကောင်းစွာလုပ်ဆောင်နေသလဲဆိုသည်ကို ဖတ်နိုင်သည်။