ဗဟိုနောက်ခံလူနှစ်ယောက် အတွဲညီဖို့ တစ်ယောက်လု၊ တစ်ယောက်ကာသည့်သဘော

တစ်ဦးချင်းကောင်းရုံနှင့် မပြီးသောအတွဲ

ဗဟိုနောက်ခံလူနှစ်ယောက်၏ အရည်အသွေးကို တစ်ဦးချင်း ခေါင်းတိုက်နိုင်မှု သို့မဟုတ် ဘောလုံးဖျက်ထုတ်နိုင်မှုဖြင့်သာ တိုင်းတာ၍မရပါ။ တစ်ယောက် ရှေ့ထွက်ချိန် ကျန်တစ်ယောက် ဘယ်နေရာတွင် ရှိသလဲ၊ နောက်ကွယ်သို့ ပြေးသူကို ဘယ်သူယူသလဲနှင့် နှစ်ယောက်ကြား အကွာအဝေး မည်မျှရှိသလဲဆိုသည်တို့က အတွဲ၏ အရည်အသွေးကို ဖော်ပြသည်။ အသင်းက မြင့်မြင့်ခံစစ်ဆင်သလား၊ နိမ့်နိမ့်ခံစစ်ဆင်သလားဆိုခြင်းကလည်း တာဝန်ကို ပြောင်းလဲစေသည်။

တိုက်စစ်မှူးက နောက်ဆင်း၍ ဘောလုံးလက်ခံချိန် နောက်ခံလူတစ်ယောက်က ရှေ့ထွက်လိုက်နိုင်သည်။ ထိုအခါ အခြားတစ်ယောက်သည် တူညီစွာ လိုက်ထွက်မည့်အစား အနောက်ကွယ်နေရာနှင့် အခြားတိုက်စစ်မှူးကို စောင့်ကြည့်ရသည်။ သို့သော် အလွန်နိမ့်နေပါက နှစ်ယောက်ကြား နေရာကျယ်သွားနိုင်သည်။ တစ်ယောက်လု၊ တစ်ယောက်ကာဟူသော သဘောသည် တင်းကျပ်သောအမြဲတမ်းအခန်းကဏ္ဍ မဟုတ်ဘဲ ဘောလုံးနေရာအလိုက် အပြန်အလှန်လဲလှယ်ရသော အလုပ်ဖြစ်သည်။

လိုင်းအမြင့်ကို တစ်ပြိုင်နက် ထိန်းခြင်း

ဘောလုံးပေးမည့်ပြိုင်ဘက်က ဖိအားကင်းကင်း ခေါင်းမော့ထားပါက နောက်ခံလူများသည် နောက်လွတ်နေရာထဲ ရှည်ပေးလာနိုင်မှုကို ပြင်ဆင်ရသည်။ ဘောလုံးရှိသူ ဖိအားအောက်ရောက်ပြီး ကိုယ့်ဂိုးဘက်မျက်နှာမူသွားပါက ရှေ့တက်၍ နေရာကျဉ်းစေနိုင်သည်။ ဤရွေ့လျားမှုကို တစ်ယောက်က တက်ပြီး တစ်ယောက်က ဆင်းလုပ်ပါက ခံစစ်လိုင်း မညီတော့ပါ။ အသံဖြင့်ဆက်သွယ်မှုနှင့် အပြန်အလှန်မြင်နိုင်သောနေရာယူမှု လိုအပ်သည်။

ဘေးဘက်သို့ ဘောလုံးရောက်ချိန် အနီးဘက်နောက်ခံလူက တောင်ပံနောက်ခံလူနောက်ကို ကာပေးရနိုင်သည်။ ကျန်နောက်ခံလူက ဂိုးရှေ့ဗဟိုကို ကာကွယ်ပြီး အဝေးဘက်နောက်ခံလူက အတွင်းသို့ ချုံ့လာရသည်။ ထို့ကြောင့် ဗဟိုနောက်ခံလူအတွဲကို သီးခြားနှစ်ယောက်တည်းအဖြစ် မမြင်သင့်ပါ။ ဂိုးသမား၊ တောင်ပံနောက်ခံလူနှင့် ခံစစ်ကွင်းလယ်တို့၏ နေရာယူမှုက အတွဲ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အမြဲသက်ရောက်စေသည်။

ဘောလုံးရှိချိန်တွင်လည်း အတွဲညီရန်လိုခြင်း

ဘောလုံးတည်ဆောက်ရာတွင် တစ်ယောက်က ရှေ့တက်ဆွဲထုတ်ပြီး တစ်ယောက်က နောက်ပြန်ပေးရန် လုံခြုံသောနေရာ ထားပေးနိုင်သည်။ ပြိုင်ဘက်တိုက်စစ်မှူးက တစ်ယောက်ကို တက်ဖိလာလျှင် ကျန်တစ်ယောက်ထံ ပြောင်းပေးပြီး ကွင်းတစ်ဖက်ကို ဖွင့်နိုင်သည်။ သို့သော် နှစ်ယောက် အလွန်ကျယ်သွားချိန် ကွင်းလယ်အထိုင်က ပေးပို့လမ်းမဖွင့်ပေးပါက ဗဟိုသို့ဝင်ရန် ခက်ခဲနိုင်သည်။ ကောင်းသောနောက်တန်းအတွဲသည် ခံစစ်ကာကွယ်မှုသာမက တိုက်စစ်စတင်မှုကိုပါ တည်ငြိမ်စေသည်။

ပွဲကြည့်သူအနေဖြင့် နောက်ဆုံးဖျက်ထုတ်သူကိုသာ ကြည့်မည့်အစား အန္တရာယ်မဖြစ်မီ နှစ်ယောက်၏ ဆက်စပ်နေရာကို ကြည့်ပါ။ မည်သူက ရှေ့ထွက်သည်၊ မည်သူက နောက်လွတ်နေရာစောင့်သည်၊ ဘောလုံးတစ်ဖက်ပြောင်းချိန် မည်သို့အတူရွှေ့သလဲဆိုသည်တို့ အရေးကြီးသည်။ အမြဲတမ်းအရေးပေါ်ဖျက်ထုတ်နေရသောအတွဲထက် ပြိုင်ဘက်ကို ကောင်းသောအခွင့်အရေးမရစေရန် ကြိုတင်ထိန်းထားနိုင်သောအတွဲက ပိုတည်ငြိမ်နိုင်သည်။

ပွဲကြည့်ရာတွင် ထပ်မံလေ့လာနိုင်သောအချက်များ

နောက်ခံလူအတွဲတစ်ခုကို အင်အားသုံးသူတစ်ယောက်နှင့် ဘောလုံးပေးကောင်းသူတစ်ယောက်ဟု လွယ်လွယ်ခွဲလေ့ရှိသည်။ လက်တွေ့တွင် နှစ်ယောက်စလုံးသည် တစ်ဦးချင်းကာကွယ်ခြင်း၊ နောက်လွတ်နေရာစောင့်ခြင်းနှင့် အခြေခံပေးပို့မှုကို လုပ်နိုင်ရန် လိုသည်။ အားသာချက်မတူခြင်းက အပြန်အလှန်ဖြည့်ဆည်းနိုင်သော်လည်း တစ်ယောက်၏အားနည်းချက်ကို အခြားတစ်ယောက်က အမြဲဖုံးပေးနိုင်မည်ဟု မယူဆသင့်ပါ။ ပြိုင်ဘက်က အားနည်းသောဘက်သို့ တိုက်စစ်ဦးတည်နိုင်သောကြောင့် အသင်းလိုက်အကူအညီပါ လိုအပ်သည်။

ပေးပို့မှုအမှားတစ်ခုကြောင့် ဘောလုံးဆုံးရှုံးသွားချိန် အတွဲ၏ ပထမဆုံးတုံ့ပြန်ပုံကို ကြည့်နိုင်သည်။ အနီးဆုံးလူက တိုက်စစ်ကို နှေးစေရန် ထွက်ပြီး ကျန်တစ်ယောက်က ဂိုးသို့တိုက်ရိုက်ဝင်မည့်လမ်းကို ကာနိုင်သလားဆိုသည် အရေးကြီးသည်။ နှစ်ယောက်လုံး တစ်ဦးတည်းကို တက်ဖိမိလျှင် ဘေးကပြေးသူလွတ်သွားနိုင်သည်။ နှစ်ယောက်လုံး ဆက်ဆုတ်နေပါက ဘောလုံးကိုင်သူ အချိန်ရသွားနိုင်သည်။ ဖိအားပေးသူနှင့် ကာသူအကြား အချိန်ကိုက်အလုပ်ခွဲခြင်းက အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် ပိုထင်ရှားလာသည်။