False nine က နောက်ဆင်းလာလျှင် ဂိုးရှေ့နေရာကို ဘယ်သူဖြည့်မလဲ

နောက်ဆင်းလာခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်

False nine ဟု ခေါ်သော အခန်းကဏ္ဍတွင် အထောင်တိုက်စစ်မှူးက ခံစစ်လိုင်းအနီးတွင်သာ မနေဘဲ ကွင်းလယ်ဘက်သို့ နောက်ဆင်း၍ ချိတ်ဆက်ကစားတတ်သည်။ ယင်းက ပြိုင်ဘက်ဗဟိုနောက်ခံလူကို လိုက်ထွက်ရမလား၊ မူလနေရာကို ထိန်းရမလားဆိုသော ဆုံးဖြတ်ချက်ပေးသည်။ နောက်ဆင်းလာခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘောလုံးထိချက်များရန်သက်သက် မဟုတ်ပါ။ ကွင်းလယ်တွင် အပိုချိတ်ဆက်သူဖြစ်စေရန်နှင့် ရှေ့တန်းက နေရာလွတ်ကို အသင်းဖော်အသုံးချနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အထောင်တိုက်စစ်မှူး နောက်ဆင်းလာတိုင်း false nine စနစ်ဟု မသတ်မှတ်သင့်ပါ။ ပုံမှန်အထောင်တိုက်စစ်မှူးလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ဘောလုံးလက်ခံရန် နောက်ဆင်းတတ်သည်။ အဓိကက ထိုလှုပ်ရှားမှုသည် အသင်း၏ တိုက်စစ်ပုံစံအတွင်း မည်မျှပုံမှန်ဖြစ်သလဲနှင့် ကျန်ကစားသမားများ မည်သို့တုံ့ပြန်သလဲဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်တည်းသောလှုပ်ရှားမှုထက် ထပ်တလဲလဲပေါ်လာသော ချိတ်ဆက်ပုံကို ကြည့်ရသည်။

နောက်ခံလူလိုက်လာချိန်နှင့် မလိုက်လာချိန်

နောက်ခံလူက တိုက်စစ်မှူးနောက် လိုက်ထွက်လာပါက သူထားခဲ့သောနေရာသို့ တောင်ပံတိုက်စစ်မှူး သို့မဟုတ် ကွင်းလယ်ကစားသမား ပြေးဝင်နိုင်သည်။ ထိုပြေးလမ်းကို အချိန်ကိုက်မဖန်တီးနိုင်လျှင် နောက်ခံလူကို ဆွဲထုတ်ခြင်း၏ အကျိုး ပျောက်သွားနိုင်သည်။ ဘောလုံးပေးသူကလည်း လွတ်လာသောနေရာကို မြင်ပြီး ပေးနိုင်ရန် လိုသည်။ နောက်ဆင်းသူ၊ ရှေ့ပြေးသူနှင့် ပေးပို့သူ သုံးဦးကြား အချိန်ကိုက်မှုက အဓိကဖြစ်သည်။

နောက်ခံလူက မလိုက်ဘဲ နေရာထိန်းထားပါက နောက်ဆင်းလာသောတိုက်စစ်မှူးသည် လိုင်းကြားတွင် ဘောလုံးလက်ခံနိုင်သည်။ သို့သော် ပြိုင်ဘက်ခံစစ်ကွင်းလယ်က ထိုနေရာကို ပိတ်ထားလျှင် လွတ်နေမည်မဟုတ်ပါ။ နောက်ဆင်းလာသူက ဘောလုံးရသော်လည်း နောက်ကျောမှဖိအားခံနေရပါက တစ်ချက်ပြန်ချပေး၍ တတိယကစားသမားကို သုံးရနိုင်သည်။ ခံစစ်ကို အမြဲဆွဲထုတ်နိုင်မည်ဟူသော အာမခံချက် ဤနည်းစနစ်တွင် မရှိပါ။

ဂိုးဧရိယာထဲ ရောက်မည့်သူ လိုအပ်ခြင်း

False nine ၏ အားနည်းချက်တစ်ခုမှာ တိုက်စစ်မှူးနောက်ဆင်းလာချိန် ဂိုးရှေ့တွင် လက်ခံမည့်သူ မကျန်ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ တောင်ပံမှဖြတ်တင်ဘော ကောင်းကောင်းရသော်လည်း ဂိုးဧရိယာအတွင်း လူမရှိလျှင် အခွင့်အရေးမဖြစ်လာပါ။ တောင်ပံနှင့် ကွင်းလယ်က ဂိုးရှေ့သို့ အချိန်ကိုက်ဝင်ရပြီး နောက်ဆင်းခဲ့သောတိုက်စစ်မှူးကိုယ်တိုင်လည်း တိုက်စစ်အဆုံးပိုင်းတွင် ပြန်ဝင်နိုင်ရန် လိုသည်။ ချိတ်ဆက်မှုကောင်းခြင်းနှင့် ဂိုးသွင်းရန်နေရာယူမှု နှစ်မျိုးစလုံး လိုအပ်သည်။

ပွဲတစ်ပွဲတွင် ဤအခန်းကဏ္ဍအလုပ်ဖြစ်မဖြစ် ကြည့်ရာ၌ တိုက်စစ်မှူး၏ ဘောလုံးထိချက်များခြင်းကိုသာ မကြည့်ပါနှင့်။ သူနောက်ဆင်းချိန် ပြိုင်ဘက်မည်သူရွေ့သလဲ၊ ဘယ်အသင်းဖော်က နေရာလွတ်အသုံးချသလဲနှင့် နောက်ဆုံးပေးပို့ချိန် ဂိုးဧရိယာထဲ လူရှိသလားကို ကြည့်ပါ။ ကွင်းလယ်ချိတ်ဆက်မှုတိုးလာသော်လည်း ဂိုးရှေ့ခြိမ်းခြောက်မှု လျော့သွားပါက အသင်းသည် တာဝန်ခွဲဝေမှုကို ပြန်ညှိရန် လိုနေနိုင်သည်။

ပွဲကြည့်ရာတွင် ထပ်မံလေ့လာနိုင်သောအချက်များ

ပြိုင်ဘက်က ကွင်းလယ်နှင့်နောက်တန်းကို အလွန်နီးကပ်စွာ ထားပါက false nine လက်ခံလိုသောလိုင်းကြားနေရာ ကျဉ်းသွားနိုင်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပိုနောက်ဆင်းလာရုံဖြင့် ပြဿနာမဖြေရှင်းနိုင်ဘဲ ဂိုးနှင့်ပိုဝေးသွားနိုင်သည်။ ဘောလုံးကို တောင်ပံသို့ဖွင့်ပြီး ခံစစ်အကျယ်ကို ဆွဲခြင်း သို့မဟုတ် အထောင်နေရာတွင် ခဏနေ၍ နောက်ခံလူကို ဖိထားခြင်းတို့ လိုလာနိုင်သည်။ အခန်းကဏ္ဍအမည်ရှိသည်ဆို၍ လှုပ်ရှားမှုတစ်မျိုးတည်းကို အမြဲလုပ်ရမည်မဟုတ်ပါ။

ဘောလုံးမရှိချိန်တွင်လည်း နောက်ဆင်းချိတ်ဆက်သောတိုက်စစ်မှူး၏ တာဝန်ကို ကြည့်သင့်သည်။ ပြိုင်ဘက်က နောက်တန်းမှတည်ဆောက်လာချိန် သူက ဗဟိုပေးလမ်းကို ပိတ်မလား၊ နောက်ခံလူထံ တက်ဖိမလားဆိုသည်ကို ရှေ့တန်းအဖော်များနှင့် ညှိရသည်။ ဘောလုံးရှိချိန် ကွင်းလယ်သို့ဆင်းရခြင်းက ခံစစ်စတင်ချိန်တွင် ရှေ့ဆုံးနေရာမှ အဝေးရောက်နေစေနိုင်သည်။ ထိုပြောင်းလဲချိန်ကို တောင်ပံ သို့မဟုတ် ကွင်းလယ်က ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခြင်းက အသင်း၏ ဖိအားပေးပုံကို တည်ငြိမ်စေသည်။