ကွင်းလယ်ခံစစ်စုဖွဲ့မှုက ဘောလုံးမရှိဘဲ ပွဲကို မည်သို့ထိန်းသလဲ

ပြိုင်ဘက်ကို ဘယ်နေရာတွင် ကစားခွင့်ပေးမလဲ

Mid-block ဆိုသည်မှာ ကွင်းလယ်ပိုင်းကို အခြေခံ၍ အသင်းလိုက် ကျစ်လျစ်စွာ ခံစစ်စုဖွဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်နောက်ခံလူများကို ဘောလုံးအချင်းချင်း ပေးပို့ခွင့်ပြုထားနိုင်သော်လည်း ကွင်းလယ်အတွင်းသို့ လွယ်ကူစွာ ဝင်မလာစေရန် ရည်ရွယ်သည်။ ဘောလုံးမရှိသောအသင်းက ဘာမှမလုပ်ဘဲ စောင့်နေခြင်းဟု မမြင်သင့်ပါ။ ဘောလုံးရောက်စေလိုသောနေရာကို ရွေး၍ ပြိုင်ဘက်၏ လမ်းကြောင်းကို ပုံဖော်ပေးနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လိုင်းအချင်းချင်း နီးကပ်မှုက အဓိကဖြစ်သည်။ ရှေ့တန်းက နောက်ပြန်ဆင်းစောင့်နေသော်လည်း နောက်တန်းက အလွန်နိမ့်နေလျှင် ကွင်းလယ်နှင့် နောက်တန်းကြား လက်ခံရန်နေရာ ပွင့်သွားသည်။ ထိုအကွာအဝေးကို လျှော့ရန် အသင်းတစ်သင်းလုံး ဘောလုံးရှိရာဘက်သို့ ရွှေ့ရသည်။ အနီးဆုံးလူက ဘောလုံးထံထွက်သွားချိန် သူထားခဲ့သောနေရာကို အသင်းဖော်က ဖြည့်ပေးခြင်း မရှိလျှင် ကျစ်လျစ်မှု ပျက်သွားနိုင်သည်။

အတွင်းကိုပိတ်၍ အပြင်သို့ပို့ခြင်း

ဗဟိုလမ်းကြောင်းကို ကာကွယ်ထားလျှင် ပြိုင်ဘက်က ဘေးဘက်သို့ ပေးပို့ရန် ပိုရွေးနိုင်သည်။ ထိုအချိန်တွင် တောင်ပံကွင်းလယ်ကစားသမားက တက်ဖိပြီး အထိုင်ကစားသမားက အတွင်းပြန်ဝင်မည့်လမ်းကို ကာကွယ်နိုင်သည်။ တောင်ပံနောက်ခံလူသည် ရှေ့တက်လိုက်မလား၊ အနောက်ပြေးဝင်သူကို လိုက်မလားဆိုသည်ကို ချိန်ဆရသည်။ တစ်ယောက်တည်း၏ အမြန်နှုန်းထက် အနီးနားကစားသမားများ၏ ဆက်စပ်လှုပ်ရှားမှုက ပိုအရေးပါလာသည်။

ပြိုင်ဘက်က တစ်ဖက်မှတစ်ဖက် ဘောလုံးမြန်မြန်ပြောင်းနိုင်လျှင် mid-block ၏ ဘေးတိုက်ရွှေ့မှုကို စမ်းသပ်နိုင်သည်။ အဝေးဘက်တောင်ပံက အလွန်အတွင်းကပ်နေပါက ဘောလုံးရောက်လာချိန် နီးကပ်ရန် အကွာအဝေးပိုလိုသည်။ အလွန်ကျယ်နေပါက ဗဟိုတွင် အပေါက်ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျစ်လျစ်မှုသည် အမြဲအတူတူသော အကျယ်မဟုတ်ဘဲ ဘောလုံးနေရာ၊ ပေးပို့နိုင်သည့်အချိန်နှင့် ပြိုင်ဘက်ရွေးချယ်မှုကို လိုက်၍ ညှိယူရခြင်းဖြစ်သည်။

ဘောလုံးပြန်ရပြီးနောက် အစီအစဉ်

ကွင်းလယ်တွင် ဘောလုံးပြန်ရခြင်းက ပြိုင်ဘက်ဂိုးနှင့် အလွန်မဝေးသည့်နေရာမှ တိုက်စစ်စနိုင်စေသည်။ သို့သော် ခံစစ်စုဖွဲ့ရာတွင် ရှေ့တန်းပါ အလွန်ဆင်းနေခဲ့လျှင် ရှေ့သို့ချက်ချင်းပေးရန် လူမရှိနိုင်ပါ။ ဘောလုံးလုယူသူ၏ အနီးတွင် ပထမချိတ်ဆက်သူ၊ ထိုထက်ရှေ့တွင် ပြေးဝင်သူနှင့် နောက်က လုံခြုံရေးပေးသူတို့ လိုအပ်သည်။ ပြန်တိုက်စစ်လမ်းမပွင့်လျှင် ဘောလုံးကို ထိန်းပြီး ပြန်စုဖွဲ့ခြင်းလည်း သင့်လျော်နိုင်သည်။

ဤစနစ်ကို အကဲဖြတ်ရာတွင် ပြိုင်ဘက်ဘောလုံးပိုင်ဆိုင်မှု များနေသည်ဟူ၍သာ မဆုံးဖြတ်သင့်ပါ။ သူတို့သည် ဂိုးနှင့်ဝေးရာ၌ ဘောလုံးလှည့်နေခြင်းလား၊ လိုင်းကြားတွင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် လက်ခံနေခြင်းလားကို ခွဲကြည့်ပါ။ ကိုယ့်အသင်းက ဘောလုံးပြန်ရပြီး အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်သလားဆိုသည်ကိုပါ တွဲကြည့်လျှင် mid-block က ထိန်းချုပ်မှုပေးနေသလား၊ ဖိအားကိုသာ ဆက်ခံနေရသလားဆိုသည် ပိုရှင်းလာမည်။

ပွဲကြည့်ရာတွင် ထပ်မံလေ့လာနိုင်သောအချက်များ

ပြိုင်ဘက်ဗဟိုနောက်ခံလူက ဖိအားမရှိဘဲ ဘောလုံးနှင့်ကွင်းလယ်ထဲ တက်လာနိုင်ပါက mid-block သည် ဆုံးဖြတ်ချက်အသစ် ချရသည်။ ရှေ့တန်းက ပြန်ကပ်မလား၊ ကွင်းလယ်တစ်ယောက်က ထွက်ဖိမလား သို့မဟုတ် နောက်လိုင်းတစ်ခုလုံး အနည်းငယ်ဆုတ်မလားဆိုသည်ကို ရွေးရသည်။ တစ်ယောက်ထွက်သွားပါက အနီးရှိအသင်းဖော်က အတွင်းလမ်းပိတ်ပေးရန် လိုသည်။ အဓိကမှာ စုဖွဲ့ထားသောပုံစံကို ဘယ်တော့မှ မပြောင်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပြောင်းချိန်တွင်လည်း အချင်းချင်းဆက်သွယ်မှု မပြတ်စေရန် ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရှုသုံးသပ်ရာတွင် ပြိုင်ဘက်ကွင်းလယ်တစ်ယောက် လိုင်းကြားဝင်လာတိုင်း နောက်ခံလူက လိုက်ထွက်နေရသလားကို မှတ်သားနိုင်သည်။ မကြာခဏထွက်နေရပါက ကွင်းလယ်လိုင်းရှေ့က ပေးပို့မှုကို လုံလောက်စွာမပိတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ယင်းသည် နောက်ခံလူတစ်ယောက်၏အမှားဟု တန်းမဆုံးဖြတ်သင့်ပါ။ ရှေ့ကဖိအား၊ ကွင်းလယ်၏အကွာအဝေးနှင့် ပြိုင်ဘက်၏ ပေးပို့မှုအရည်အသွေးတို့ကို တွဲကြည့်ရမည်။ အသင်းလိုက်ခံစစ်ပြဿနာကို နောက်ဆုံးမြင်ရသူတစ်ယောက်အပေါ်သာ မပုံချရန် အရေးကြီးသည်။